|
تجلی گاه
|
آواز این پرنده
مثل حضور مبهم تنهایی است
با دست خود گلوی قناری را
از حجم استخوانی تن کندم.
گفتی:تنها
در خط استوایی هر سینه
روز ورود عشق چه رویائی است
با دست خود دریچه هر دل را
از چارچوب تنگ بدن کندم.
گفتی،دوباره گفتی:
اینجا چقدر بی تو تماشایی ست
با دست خویش، خود را
در لحظه شکوفه شدن کندم
" عبدالجبار کاکائی "


شخصی گفت میخواهم خدا را ببینم به او گفتم:اگر خدا را به تو نشان بدهم لجاجت نمی کنی ؟
گفت نه ..گفتم:به قانون ((عمل و عکس العمل)) توجه کن قطعا در پشت پرده خبری است که وقتی
نواختی خواهند نواخت اینرا یقین بدان ...
مرحوم استاد علامه محمد تقی جعفری.